2014-12-31

Toen het jaar begon hoopte ik heel hard dat dit een beter jaar dan de afgelopen slechte jaren mocht worden.
Nu zijn we alweer aan de laatste dag toe.
Ondanks dat ik alle tijd van de wereld heb, vliegen de dagen voorbij!
En zo ook het afgelopen jaar.
 
In januari vierden we alweer de 17e verjaardag van mijn jongste dochter.
 
In februari was het alweer 23 jaar geleden dat ik voor het eerst moeder werd, wat vliegt de tijd!
Mijn pc hield ermee op, maar kon gelukkig gereanimeerd worden met extra geheugen waardoor hij opbloeide!
Ik startte met de cursus autobiografisch schrijven in een groep waarin ik met mijn 47 jaren de jongste was.
Wat een plezier heb ik daaraan beleefd en wat leverde het mooie verhalen op, die we per mail met elkaar deelden.
 
In maart startte de wekelijkse cursus van het UWV waar ik me vrijwillig voor had aangemeld.
Een leuke groep, het leverde mij nieuwe kennis en inzichten op en ik zag weer even wie ik ook alweer was.
Gelukkig viel dit maar één keer samen met de schrijfcursus die ik absoluut niet wilde missen!
Verder ging ik bezig met de levensverhalen van mijn voorouders, wat me een foto opleverde van de timmerschuur van mijn overgrootvader, evenals enkele kopieën van nota's van zijn bedrijf!
De fibromyalgie had me weer eens flink te pakken waardoor ik een bruiloft moest laten schieten.
 
In april eindigde de schrijfcursus, de laatste keer helaas zonder Lucie die 17 april op 79-jarige leeftijd plotseling overleed en op de laatste dag van de cursus begraven werd.
 
In mei kwam het er eindelijk eens van na vele jaren koffie te drinken met een lieve vriendin die ik nog ken van zwangerschapsgym.
We hadden heel wat bij te praten!
Ook stond er een workshop column schrijven op het programma van columniste Jantien de Boer van de Leeuwarder Courant.
 
In juni besloot ik dat het na acht maanden weer eens tijd werd voor een Bowenbehandeling.
De hoogste tijd bleek, want één keer was niet genoeg.
 
In juli ging ik voor de derde keer naar Bowentherapie, maar toen bleek het dan ook goed te zijn.
Ik heb mijn lesje geleerd, niet weer zo lang wachten, vaker voor een onderhoudsbeurt!
Tijdens de vakantie kon ik meer lopen dan ik ooit had verwacht.
 
In augustus na de vakantie begon ik met afvallen, ik zat beter in mijn vel en was gemotiveerd! 
Ook startte ik met #100happydays wat me met een nieuwe blik naar de wereld deed kijken en iedere dag een positieve foto opleverde 100 dagen lang.
 
In september natuurlijk het jaarlijkse uitje naar de Veluwe!
Ook was het alweer acht jaar geleden dat mijn lieve beppe overleed.
 
In oktober woonde mijn oudste dochter alweer vijf jaar op zichzelf.
 
In november vloog jongste voor het eerst van haar leven, naar Malaga voor een schoolexcursie.
Voor het eerst sinds jaren fietste ik 13,5 km! Een topprestatie wat ik niet meer voor mogelijk had gehouden.
En inmiddels was ik 10 kg lichter!
Ik ging naar het eerste Nederlandse Munzee event in Workum.
 
In december bezocht ik een grote kerstshow bij tuincentrum de Boet.
En als hekkensluiter het uitje naar Bremen waar ik maar liefst 12 km liep! Dit had ik al helemaal niet voor mogelijk gehouden.
Het jaar kon niet beter eindigen. 
Ook maakte ik nog een afspraak voor een nieuwe therapie, want met hier en daar een piek ben ik niet tevreden.
Ik blijf zoeken naar mogelijkheden om meer te kunnen, want mijn leven is zo veel te beperkt en er wordt wel van me verwacht dat ik weer aan het werk zal gaan.
Ik hoop dan ook van ganser harte dat 2015 dan eindelijk eens een topjaar mag worden!