Na de 100 dagen bloggen over Personal Tuning, viel er even niet veel meer te vertellen.
Maar zoals beloofd, een blog zodra er iets nieuws te melden viel.
Zaterdag 16 mei brak voor Hans Timmerman dan eindelijk de dag aan dat Epiphora daadwerkelijk van start ging!
Sinds kort is de website online, hier en daar is nog wat verandering nodig.
Het kost nu eenmaal tijd om te kijken hoe het uiteindelijk het mooist zal worden en wat het beste zal werken.
Maar deze zaterdag was de eerste lesdag een feit!
Helaas viel de opkomst wat tegen, maar dat mocht de pret niet drukken.
Ik vond het erg bijzonder dat ik als "niet therapeut" aanwezig mocht zijn.
 
Inmiddels bleek Hans een update te hebben uitgevoerd aan het oefenprogramma, wat die dag dan ook geoefend werd.
Zo voelde ik totaal andere dingen dan tijdens de oefeningen die ik ken en al zo vaak beoefend heb.
Zo brandde het enorm in mijn schouders.
Eigenlijk logisch, omdat ik daar toch wel last van heb de afgelopen week, soms blijk ik toch wat teveel van het goede te doen.
Waarom stapt een mens toch altijd weer in zijn oude valkuilen?
Want langzaam liet ik de boel toch een beetje versloeren na de 100 dagen bloggen waarin ik zo fanatiek was en eigenlijk gewoon omdat het zo vreselijk goed ging allemaal!
Maar zaterdag leerde ik dat ik echt weer vaker extra moet gaan oefenen! Om de doodsimpele reden dat ik me gewoon goed wil voelen!
Als je maar voelt wat het doet, dan weet je weer even waar je mee bezig was en dat je door moet gaan!
Want voor niets gaat de zon op, je moet het zelf doen in het leven!
De ochtendoefening is nooit een probleem, maar soms slokt de dag me zo op, dat het er dan overdag niet meer van komt om een keertje extra te doen.
Ook voor mij was dit een duidelijke update dus!
 
Het laatste oefenstuk was het meest bijzonder.
Allemaal liggend op een matras onder een dekentje, met een oogmasker op en in gedachten op ons "fietsje" stappen en gaan!
Dit alles onder het genot van zeer bijzondere muziek, die me in het begin stoorde, omdat ik uit mijn ademritme raakte.
Maar langzaam ging ik mee in het ritme, zag de prachtigste kleuren en voelde dat mijn schouders gingen branden.
Op een gegeven ogenblik kwam Hans vragen hoe het ging en wat er gebeurde en moest ik mijn ademhaling veranderen naar continu puffen.
Dit leverde tintelen, borrelen, prikkelen in mijn benen en bekken op en langzaam begonnen mijn ellebogen te branden.

Mijn onderbuik borrelde alsof mijn maag rammelde, niet normaal!
Uiteindelijk lieten we alles uit tintelen en ons lichaam zelf de ademhaling weer overnemen.
Door de vibraties van de dreunen in de muziek ging er een golf van tintelingen door mijn armen, waardoor mijn huid voelde alsof er duizenden speldenprikjes op losgelaten werden.
Wauw! Wát een bijzondere ervaring! Zo totaal anders dan ik kende!
Vandaar ook de titel: "Stom hè, ik vind het gewoon lekker!"
De update ga ik nu zeker weer dagelijks uitvoeren.
Verder wil ik langs deze weg Hans heel veel succes wensen, want wat zou ik graag willen dat iedere fibromyalgie patiënt dit mag ervaren!
Therapeuten zijn er nodig, want voor één mens is het onmogelijk om dit over de wereld te verspreiden!

Klik hier voor mijn overzicht verbeteringen na Personal Tuning per week.